როგორ ვიპოვოთ საკუთარი თავი პროფესიულ გზაზე? -გიორგი თაქთაქიშვილი საკუთარ გამოცდილებაზე

„დანიშნულების ადგილი თავად პროცესია“ - ამბობს გიორგი თაქთაქიშვილი, მენეჯერი, რომლის საქმიანობის სფეროები მოიცავს ბრენდინგსა და მარკეტინგს, არი სსპიკერი, ანტრეპრენერი, „კანტის აკადემიის“ თანადამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი, ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის მარკეტინგის სამსახურის ხელმძღვანელი და სერიალ „ცვალებადი ნიშნების“  აღმასრულებელი პროდიუსერი.

გიორგის კერძო და საჯარო სექტორის ტოპ მენეჯმენტში მუშაობის 10 წელზე მეტ ხნიანი გამოცდილება აქვს. დაგროვილი თეორიული და პრაქტიკული ცოდნის საფუძველზე ის გვიხსნის, თუ რატომ არ მოდის წარმატება მარტივად, რა უნარები გჭირდება დღეს კარიერული განვითარებისას, რით განსხვავდება ერთმანეთისგან მილენიალებისა და Gen Z-ის გამოწვევები და რა უნდა ვიცოდეთ, თუ საკუთარი თავის აღმოჩენის პროცესში ვართ. მოკლედ რომ ვთქვათ, გიორგი თაქთაქიშვილი გვიზიარებს, როგორ გახდა კრიზისი საკუთარი თავის უკეთ გაცნობის შესაძლებლობა და რატომ არის მნიშვნელოვანი პროფესიული გამოწვევები:

ბავშვობიდანვე მიზიდავდა აქტიური, დინამიკური ცხოვრების წესი. 90-იანი წლების რთული პერიოდის მიუხედავად, ოჯახმა შეძლო ჩემი დღისწესრიგი მაქსიმალურად დაეტვირთა, სკოლის შემდეგ მუსიკისა და ცეკვის სტუდიებში ვაგრძელებდი დღეს და შინ გვიან ვბრუნდებოდი. ეს რეჟიმი ჩემი ცხოვრების წესად იქცა. მჯერა, რომ ადამიანი მრავალგანზომილებიანი მოვლენაა, უზარმაზარი რესურსებითა და შესაძლებლობებით, ჩვენი მისია კი მდგომარეობს იმაში, რომ ამ პოტენციალს მაქსიმალურად გამოვლენისა და განვითარების საშუალება მივცეთ, ჩამოვშალოთ ნებისმიერი ბარიერი, რომელსაც  ბავშვობიდან გვიშენებენ ხოლმე წინ და ვთქვათ ჩვენი სათქმელი.
ჩემი კარიერული გზა სხვადასხვა სფეროზე გადიოდა, თუმცა მათ ერთი ღერძი -კომუნიკაციები აერთიანებდა. გარდამტეხი აღმოჩნდა 2013 წელი, როცა მაგისტრატურაში ბრენდინგი აღმოვაჩინე. მივხვდი, რომ სტრატეგიულ დონეზე კომუნიკაციის დაგეგმვა და მისი აღსრულება არის ის საქმე, სადაც ჩემი ყველა ნიჭი და გამოცდილება ყველაზე მასშტაბურ იდეებთან მოდის სინერგიაში.

ჩემი ინტერესი განაპირობა სურვილმა, საკუთარი თავი განსხვავებულ ამპლუაში დამენახა. მრავალფეროვნება მეხმარება უკეთ გავიგო, რაში დებს ჩემი გონება და სული სრულ ენერგიას. დღეს, კრეატიული ინდუსტრიაში მუშაობისას, ეს მულტიდისციპლინური გამოცდილება ჩემი მთავარი კონკურენტული უპირატესობაა. რაც შეეხება გამოწვევებს, ყველაზე დიდი ბარიერი ყოველთვის საკუთარი შიშები და აღქმებია. ვისწავლე, რომნებისმიერიგარეგანიწინააღმდეგობაგადალახვადია, თუკისაკუთართავსკრიტიკულადდაობიექტურადშეხედავ.

უპირობო მოტივატორი საკუთარი იდეების მატერიალიზაციაა, როცა ხედავ, როგორ იქცევა შენი ფანტაზია რეალურ პროექტად თუ საქმედ. დემოტივატორი კი საკუთარ თავში ეჭვის შეტანა და მკაფიო მიზნის არ არსებობაა. ადრე მიჩვეულები ვიყავით ფოკუსის გარეთ გატანას და გარემოებების დადანაშაულებას, თუმცა ფსიქოლოგიამ და ქოუჩინგმა მასწავლა მთავარი ფორმულა: „მე ვარ პასუხისმგებელი“. ეს გზავნილი მაძლევს ძალას, ნებისმიერი სიტუაცია ჩემ სასარგებლოდ შემოვაბრუნო

ჩვენ არ ვირჩევთ გარემოს, სადაც ვიბადებით, მაგრამ ვირჩევთ გზას, როგორ გამოვიყენოთ ეს მოცემულობა. მჯერა, რომ უშრომლად მიღწეულ წარმატებას მხოლოდ მოკლევადიანი ეფექტი აქვს. არსებობს ძველი სიბრძნე: თუ სახლი თივისგან გაქვს აშენებული, მგელი მას აუცილებლად დაანგრევსო. ცოდნა, შრომა და თავისუფლება, ეს იმ გენიალურ ღირებულებათა სამეულია, რომელიც თანამედროვე ეპოქაში მყარ საძირკველს ქმნის.

მთავარი გამოწვევა სამყაროს ცვალებადობაა. ახალგაზრდებს უწევთ „მღვრიე წყალში თევზის დაჭერა“, სადაც ძველი მოდელები აღარ მუშაობს. თუმცა, ადამიანის მთავარი უნარი ადაპტაციაა. მჯერა, რომ ახალი თაობა შექმნის თამაშის ახალ წესებს, რომლებიც ორიენტირებული იქნება არამხოლოდ ფუნქციურ შესრულებაზე, არამედ ბედნიერებასა და პოტენციალის სრულ რეალიზებაზე.

მილენიალები საქართველოში რთულ, სტრესულ პერიოდში გავიზარდეთ, რამაც სტრესის მიმართ საოცრად მედეგები გაგვხადა. Gen Z კი ცხოვრობს შესაძლებლობების ეპოქაში, სადაც ხელოვნური ინტელექტი მართლაც წარმოუდგენელ ინსტრუმენტებს აძლევთ. თუმცა, მათი გამოწვევა ემოციური ინტელექტი და ფოკუსის შენარჩუნებაა. ინფორმაციულ ოკეანეში საკუთარი თავის დაკარგვის რისკი დღეს გაცილებით დიდია, ვიდრე ადრე.

ჩემთვის დანიშნულების ადგილი თავად პროცესია, პროცესი, როდესაც ქმნი რაღაც შთამბეჭდავს და ამით სხვებსაც შთააგონებ. როცა ხედავ, რომ შენი ლექციით, პროექტით თუ სერვისით ადამიანები რეალურ ცვლილებებს აღწევენ, ხვდები, რომ შენი შრომა ფუჭი არ არის. ეს არის უწყვეტი განვითარების გზა, რომელიც გავსებს ენერგიით, გიბიძგებს, იარო წინ და ეძებო პასუხები, რომელიც ბედნიერებასა და სიმშვიდეს მოგიტანს.

ცალსახად „კანტისაკადემია“. ეს იყო ჩემი და ჩემი პარტნიორის მიერ დამოუკიდებლად დაწყებული საქმე, რომელსაც 2017 წელს შევუერთდი. სადაც ვიყავი ბრენდ-სტრატეგიც და აღმასრულებელი დირექტორიც . ამ ორმა პოზიციამ საშუალება მომცა, ხედვა და საქმე ერთმანეთთან სინქრონში მომეყვანა. სწორედ გუნდის სწორმა ხედვამ აქცია აკადემია ინდუსტრიის ლიდერად და ტრენდების შემოქმედადაც კი. აკადემია დღემდე ჩემი ყველაზე საამაყო პროექტია.

დღეს ყველაზე მნიშვნელოვანი კრიტიკული/კრეატიულიაზროვნება და პრობლემების სწრაფად და ეფექტიანად გადაწყვეტის უნარებია. ასევე, მნიშვნელოვანია მაღალი ემოციური ინტელექტი, რათა კრიზისულ სიტუაციაში შეძლო ეგოს გვერდზე გაწევა და ფოკუსის შედეგზე გადატანა. ამ უნარების გამომუშავება მუდმივი თვით დისციპლინითა და პრაქტიკით შესაძლებელია.

მოთხოვნადია ის, ვისაც აქვს უნარი, გაუმკლავდეს ინფორმაციულ ტურბულენტობას. ხელოვნური ინტელექტის ეპოქაში ბევრი პროფესია კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა, ამიტომ დღეს ფასობს არა მხოლოდ ვიწრო ტექნიკური ცოდნა, არამედ ადაპტაციის უნარი და ტექნოლოგიებთან (AI ინსტრუმენტებთან) მუშაობის კომპეტენცია.

იყავით მრავალპროფილურები. შეიძინეთ კომპლექსური ცოდნა, როცა რამდენიმე სფეროს ფლობთ, ხდებით უნიკალური და უკონკურენტო. დაეუფლეთ თანამედროვე ინსტრუმენტებს და არასოდეს შეწყვიტოთ პიროვნული განვითარება. ეს მოგცემთ შემოქმედებით ენერგიას, რომ ნებისმიერ „სცენაზე“  შთამბეჭდავი პერფორმანსი დადგათ.